ตื่นตาตื่นใจ

นิหน่าเพื่อนเลิฟ จะหนีไปผจญภัยต่างแดน ณเมืองริมทะเลแห่งนึง

ตื่นเต้น แทนเพื่อนและเพือนก็คงตื่นเต้น

และวุ่นวายจัด

เลยจัดการซิ่งไปหาเพื่อนที่สระแก้ว เพื่ออำลาเมืองที่เพื่อนสถิตย์อยู่

ดินแดน ชายแดนที่เราเคยมาออกค่าย ชอปปิ้ง แอบมานอนในวันที่งานเข้า

และถือโอกาสเยี่ยมญาติ ซะ แล้วมานก็ดันตรงกะกินเจ

สรุปเจ กระเด็น เพราะต่างจังหวัด เจมันหากินยากจริงๆ

และก็อาลัยอาวรณ์ร้านแหนมเนือง สุดอร่อย เลยรีบออกเจ โดยพลัน

ขากลับ พาเพื่อนเข้ากรุงมาด้วย เห็นท้องฟ้ามันสีประหลาด ติดตามถ่ายรูปกันแบบเมามัน

เฮียถึงขนาดลงทุนจอด เข้าไปในซอยข้างทาง เพื่อนให้เราถายรูป ท้องฟ้าชัดๆ

แต่เราสองคนดัน มาเล่นถ่ายรูปกันเอง งานนี้ พกมะม่วงน้องเลิฟ และผองเพื่อนไปด้วย

ฝนตกไป แม่ไม่หวั่น เอาลูกลุยฝนไปแอคชั่น  แม้แต่ นิหน่าก็เอากะเค้าด้วย

ปล โชคดีนะแก ยังไง ฉันจะ เป้นกำลังใจให้กันและกันเสมอ

แกไม่อยู่ฉันคงเหงา แต่รู่ว่าเทคโนโลยีจะทำให้เราใกล้กันเนอะ

วันอาทิตย์ที่ผ่านมา เป้นวันทำบุญครบรอบปีที่เก้าของวันเกิดที่ทำงาน

ก็คิดแค่ว่า อยากไปทำบญด้วย เค้านัดกันแต่เช้า

เราก็ตื่นแต่เช้า แหม ถ้าเป็นวันธรรมดา คงไปไม่ทันเค้านัดกัน หกครึ่ง ตื่นหกครึ่ง

ดอนเมืองซิ่งมารพ สงฆ์

มาทันเค้าถวายของและกรวดน้ำพอดิบพอดี อิอิ

นอกจากไปทำบุญ บริจาคเงิน บำรุงโรงพยาบาลสงฆ์แล้ว

เพื่อนๆที่ทำงาน ก็พากันไปไหว้พระที่วัดเบญจมบพิศ จำได้ว่าเคยมาเมือสิบกว่าปีก่อน

พิเศษที่ เดินข้ามสะพานสีแดงๆไป เจอ ตึกที่ ครั้งเสด็จพ่อ รัชการที่ห้า ท่านทรงผนวชที่วัดนี้

ตึกชื่อ ทรงพระผนวช  สีสวย มีการบูรณะเป็นอย่างดี แม้แต่สะพานแดงๆ ที่สร้างข้ามคลองน้อยในวัด

ก็เป้นเงินพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์

แล้วก็พากันไปจอดรถ ที่ซอยวัดราชา แว๊บ ไหว้พระที่วัดราชา รู้สึกความเงียบสงบ ของวัด

และ เจอ ตึกไม้เขียนว่า พระราชวังสี่ฤดู คุ้นๆน่าดู

พี่ อีกคนบอกว่า เป้น วังเก่าที่รื้อมาจากวังพญาไท

อืม ทุกสิ่งก่อสร้างมีแต่ประวัติศาสตร์

จากนั้นพากันไป กินไข่กระทะ กาแฟ น้ำส้มที่ร้านโบราณๆ บรรยากาศ แบบ ได้ใจมาก

มัน เก่าได้ใจ เจ้าของร้าน อารมย์ดี มีคุณธรรม สั่งมาก ก็เตือนด้วยว่า กินให้หมดก่อนนะ ค่อยสั่ง

ก็คนมานหิว สั่งกันกระหน่ำ สุดท้ายแบบที่เฮียบอกจริงๆ กินไม่หมด

ร้านชื่อจีนๆ ค่า

ถ้ามาจากเทเวศน์ เลี่ยวซ้ายตรงกระทรวงต่างประเทศ จะมีร้านเก่าๆ ทางหัวมุมขวามือต้องยูเทริน์ หรือ แอบจอดที่ธนาคารกรุงไทย ฝี่งตรงข้ามแล้วเดินมา

ร้านอร่อยๆในเมืองกรุงนี่ เสียอย่างนึง ที่จอดรถ หายากเกิดไปไหม

จบท้าย อีกบุญที่การไปร่วมงานบวชน้องแบงค์ น้องที่ทำงาน

เกิดมาไม่เคยไปปลงผมบวชใคร ตื่นเต้น และรู้สึกว่าบุญเค้าแรงจริงๆ

วันนั้นวัดคึกคักมาก มีคนมาบวช สามสิบสองราย

ได้ยินว่ากว่าจะเสร็จคงโน่น สองทุ่ม

ที่นี่วัดบวรนะคะ เหมือนเดิมค่า ดิฉัน เด็กบ้านนอก ตื่นเต้นขนาด

วัดเค้าสวยจริงๆ สิ่งก่อสร้างงามงด สถาปัตยกรรมภาคกลาง ตึกไม้มีฉลุก ถ้าแบตไม่หมดจะกดมาเยอะกว่านี้

และที่ตื่นตลึง ตอนไปกราบพระที่อุโบสถ ด้านหน้า

พึ่งจะรู้ว่า นี่ คือ พระพุทธชินสี  จิตปลื้มเปลม กราบไปตลึงไป ตลึงองค์พระที่ซ้อนหลังองค์พระชินสี

กลับบ้านมา รีบเปิดเน็ตอ่านประวัติวัดบวร  อืม คราวหน้าจะไปอีกค่ะ

จะจูงมือกัน ไปเที่ยววัดอีก ถ้ารู้ประวัติคงสนุกกว่านี้

ปล  แม่เฮียโจ้ ขาบวม หมอ ฉีดยาเพื่อสลายเลือดที่คั่ง

เลยเกิดลิ่มเลือด ไปอุดที่ปอด แล้ว วิ่งไปที่ก้านสมอง

ตอนนี้ สอมงหยุดทำงาน แม่อยู่ได้ ด้วยเครืองช่วยหายใจและยากระตุ้น

เห้อ เอาใจช่วยกันหน่อย นะ

เจ้าหญิงเต้นระบำ
9 พ.ย. 2552 เวลา 20:21 น.